Need of New drugs for TB

You see that white fuzzy object in the centre  Well, it consists of thousands of stars. Among these some are bigger than our sun and some are smaller. And there are many which can’t be seen by our naked eyes. Our solar system is made of sun at the centre with eight other planets revolving around it. And in the whole universe we know the only planet which has life  – Earth! The living planet! Earth has life in many forms. Plants, trees, birds, animals live together interdependent on each other. Few feed on plants. Few animals feed on other animals.

Not to forget micro-organisms  Life on earth started with it! So life on earth is pretty complex. But in all of these, human species stood aside of other living things. With its own intelligence man is the leader on this planet. Even though no species on the earth feeds chiefly on human flesh, there are many reasons which are catastrophic to man.

There is no way to say that intelligent Man is immortal and there are many ways in which human’s life comes to demise. TB is among the catastrophic diseases.

Tuberculosis, its symptoms and drug used

Tuberculosis has been present in humans since antiquity.  mycobacteria cause serious diseases in mammals. TB is one of them and is caused by Mycobacterium tuberculosis. TB is contagious and airborne. Dr. Sawant who gave some information about it to me said, “It mainly affects lungs. If bacteria are detected in sputum it is categorized in category1. In some cases i.e. in category2 it also affects Pleura and intestine. These bacteria enter in body through air.” Infected person coughs and micro-organisms in droplets travel through air and if other person breathes in that air, he gets infected, said Dr. Sawant. On asking about why TB is called as disease of poverty he said, “Body resistance of poor people is not so good because of lack of nutrition”. What I think – may be the standard of living also major factor in spreading TB.

Various combinations of medicine – ethombutol, pyarazinamide rifampicin are given to patients according to his health condition. It takes around 6 months to recover from TB in some cases more than that.

Since 1995, 46 million people have been successfully treated and up to 6.8 million lives saved through DOTS and the WHO’s Stop TB Program.

India’s Revised National TB Control Program has made efforts for systematically engaging all care providers through a public-private mix DOTS and has developed guidelines for the involvement of NGOs.

Still the purpose is not served.


TB is lethal disease. The number of people who died from TB fell to 1.4 millionin 2010, including three fifty thousand people with HIV, which means around 4 thousand deaths every day.

Being the largest country in Asia, India is the highest TB-burden country in the world and has contributed 25 percent of the estimated global TB cases in 2010.

There is need to take a note of important point – There is significant number of people who leave treatment without completing it.

Need of New Drugs

Multudrug resistance (MDR) TB and extreme drug resistance (XDR) TB are big problems in getting rid of this disease. Science Magazine reports why TB is hard to cure. Recently Down to Earth Magazine reported improved cure for TB.

So there is need of new drugs which would be very effective in short period of time. It should also be affordable as funds shown by WHO in this factsheet are so high.

Tb is more prone to poor people in developing nations, elevating the standard of living would help in solving problem.

We, humankind are blessed by nature/evolution to be the leader on this planet; it’s our moral responsibility towards society to leave no man behind. We have to be obliged to take every section of society with us to prosperity.

Vigyan Prasar and OSDD are organizing Youtube video competition on on “The Need of New Drugs for TB”. Last date of submission has been extended to 30th November 2012

My entry in competition is coming soon!


Video by me and Aaditya Patil  on Youtube is live now.

ek tha Tiger


Ek Tha Tiger theatrical poster: YashRaj Films

यश-राज फिल्म्सने बर्‍याच नामवंत नायक, नायिकांना सोबत घेवून चित्रपट बनविले आणि त्यातील बरेच गाजलेसुध्दा. गेल्या चार दशकांमधे यश-राज फिल्म्सने कित्येक नवीन कलाकारांना आपल्या बॅनरमुळे नावारुपास आणले, जे आधीच मोठे स्टार होते, त्यांच्या ’स्टारडम’मधे अजुन भर घातली. बॉलीवुडचा प्रसिध्द अभिनेता सलमान खान याने पहिल्यांदा यश-राज बरोबर ’एक था टायगर’ या चित्रपटात काम केले आहे. सलमानने गेले काही चित्रपट अक्षरश: स्वत:च्या जीवावर यशस्वी करुन दखवले आहेत, पण यावेळेस मात्र असे काही घडले नाही.

शेणॉय (गिरीश कर्नाड – मी पहिल्यांदा यांचे काम पाहीले.) हे RAW मधे ऑफिसर असतात आणि त्यांचा आवडता माणुस टायगर (सलमान खान) हा भारताचा गुप्तहेर असतो. देशा-विदेशात कामगिरीसाठी शेणॉय टायगरला पाठवत असतात. निर्णय घेताना बुध्दीचा वापर करावा, हृदयाचा नाही (हे प्रत्येक चित्रपटांत असते) अशी शिकवण शेणॉयनी गुप्तहेरांना दिलेली असते. एके दिवशी शेणॉय टायगरला सांगतात की त्यांनी कामाच्या जवाबदारीमुळे प्रेमाला तिलांजली दिली. त्या काही प्रसंगात कळते कि टायगर एकटा रहात असतो. परदेशात जिथे जिथे कामगिरीवर जाईल तिथे हणामारी करुन शत्रुला जिवानिशी मारुन टाकत असतो. (इथे बाष्कळ अ‍ॅक्शन सीन बघायला मिळतात.) घरी आला कि, त्याच्या आजुबाजुला रहणार्‍या सगळ्या महिला त्याच्यावर लट्टु असतात. (इथे थोडेफार हसायला मिळते.)

आयर्लंडच्या एका महाविद्यालयात एक निवृत्त भारतीय शास्त्रज्ञ (रोशन सेठ – भारत एक खोज मधले!) काम करत असतात. त्यांच्याकडुन क्षेपणास्त्रांची माहिती चोरीला (कि विक्रीला यात मला confusion आहे.) जाणार असल्याची माहिती मिळाल्यावर टायगर तिथे जातो. शास्त्रज्ञच्या घरी काम करणार्‍या झोयाशी (कॅटरीना) ओळख झाल्यावर सलमान डायरेक्ट तिच्या प्रेमात पडतो! टायगरचा साथीदार गोपी (रणवीर शोरे) त्याला वारंवार कामात लक्ष दे असे सांगत असतो. इथे काही विनोदी प्रसंग आहेत. पण हसायला येता नाही कारण ऑलरेडी हे प्रसंग प्रोमो मधे रीलीज केलेत! (yes #Facepalm) प्रेमात एक-दोन गाणी येउन जातात. एका रोमॅंटीक सीन मधे टायगर झोयाला उल्का दाखवतो! (तेही चंद्र दिसत असताना! हा “विनोद” खगोल-अभ्यासकांना नक्की आवडेल :D )

मध्यंतरापर्यंत गोष्ट थोडीतरी चांगली आहे, पण नंतर ’कायच्या काय’ होवुन जाते. झोया पाकीस्तानच्या ISI ची एजंट असते. ती गुप्त संदेश पाठवुन टायगरला इस्तंबुल येथे होणार्‍या आंतराष्ट्रीय बैठकीस बोलावुन घेते. तिथे ते एकमेकांना आपल्या प्रेमाची कबुली देतात पण समाज आणि RAW, ISI मान्यता देणार नाही म्हणुन कोणालाही न सांगता तिथुन पळुन जातात. मग शेणॉय आणि ISI ची लोक त्यांचा पाठलाग करु लागतात. नायक-नायिकेची जोडी देशाटन करत फिरते आणि सिनेमा संपतो. like ” and they lived happily ever after” (होय, खरच संपतो एकदाचा!)

शेवटी शेवटी एका पाठोपाठ एक Action प्रसंग येतात. विनोदाला जेवढे हसु येत नाही तेवढे serious action scence ला हसु येते. काही गोष्टी खुप unrealistic आहेत झोया आणि टायगर प्रत्येकी ४-५ गुडांना/पोलिसांना बेदम मारतात. हणामारी करताना एका इमारतीवरुन दुसर्‍या इमारतीवर उड्या मारत फिरतात. भारतातल्या गोपीला जसे काही परदेशातले रस्ते माहित असतात म्हणुन तो कार चालवतो. झोयाला विमान उडवता येत असते. टायगरला गोळी लागलेली असताना तो बाईक चालवत उडणारे विमान पकडतो! (this one is epic #Fail) चित्रपटातले बरेच प्रसंग, डायलॉग अक्षरश: predictable आहेत. e.g. (डायलॉग – जिंदा या मुर्दा । प्रसंग – टायगर झोयाला गोळी मारत नाही, शेणॉय टायगरला हृदयापासुन शुभेच्छा देतात आणि इतर अनेक.)

शेवट वाईट केला आहे. सलमानची विशेष काहीच जादु नाही. कॅटरीनाची हिंदी जरी त्रास देत नसली तरी अभिनय ठिकठाकच आहे. रणवीर आणि कर्नाड हे मस्त अभिनेते आहेत.  गाणी विनाकारण येतात. युरेशीयातील आणि इतर काही ठिकाणी  चित्रीकरण झाल्यामुळे लोकेशन्स छान आहेत. (Surprise) सध्द्या सारखे वाजणारे माशाल्ला हे गाणे चित्रपटात नाहीचे. एकुणच कबीर खान दिग्दर्शीत ’एक था टायगर’ जाम बोर आहे. तरी सुध्दा ७५ कोटी खर्च करुन बनविलेल्या या सिनेमाने पहिल्याच दिवशी ३१.२५ कोटी (विकीपेडियाची माहिती) कमावले आहेत!!!

The Artist

द आर्टिस्ट

ब्लॅक अ‍ॅंड व्हाईट फिल्म बघायला मजा येतेच पण जर तो मूकपट असेल तर.., प्लस तो फ्रेंच लोकांनी बनविला असेल तर, क्या बात हे! :)

NFAI येथे  यावेळेस “ढीगाने” नामांकने कमावलेला आणि पुरस्कार जिंकलेला ’द आर्टिस्ट’ बघायाला मिळाला.

तसे पाहायला गेलं तर गोष्ट वेगळी आहे; तरीही साधी, सोपी आणि भारतीय सिनेमा बघणार्‍यांना तर लगेच अंदाज लावता येण्यासरखी आहे. शॉर्टमधे सांगायचे तर – गोष्ट आहे एका कलाकराची जो हॉलिवूडमधे मूकपटांत नट म्हणून काम करत असतो. १९३० च्या काळात चित्रपट निर्मितीत होणार्‍या बदलांमुळे त्याची घुसमट होते आणि त्यातून बाहेर पडायाला त्याची प्रेमिका कशी मदत करते हे रंजकपणे, विनोदी अंगाने मांडले आहे.

सिनेमाची सुरुवातच होते ती ’जॉर्ज व्हॅलेंटाइन’ (Jean Dujardin) प्रमुख भुमिकेत असलेल्या एका मूकपटाच्या स्क्रिनींगने (खरच मजेशीर दृश्ये आहेत). नंतर जॉर्ज एके ठिकाणी फोटोग्राफर लोकांना ’पोज’ देत उभा असतो. तेवढ्यात चाहत्यांच्या गर्दीतून एक तरुणी- ’पेपी मिलर’ (Bérénice Bejo) चुकुन त्याच्या पुढ्यात येते. दुसर्‍या दिवशी एका वर्तमानपत्राच्या पहिल्या पानावर त्या दोघांचे फोटो येतात. त्यानंतर पेपी Extras साठी ऑडीशन द्यायला जाते, त्याठिकाणी डांसर म्हणून तिची निवड होते. किनोग्राफ नावाच्या स्टुडीओत जॉर्ज आणि पेपीची भेट होते. जॉर्ज पेपीला काम देण्यासाठी स्टुडीओच्या मालकाला गळ घालतो.  पेपीची एक वेगळी ओळख असावी म्हणून जॉर्ज तिच्या गालावर तीळ बनवितो. (ते तीळ ती कायम सांभाळते) पेपी जरी extra असली तरी जॉर्जला तिच्यासोबत असलेल्या scene ला बर्‍याचदा ’रीटेक’ द्यावे लागतात. कदाचित ह्याच काळात त्यांचे सूर जूळतात. पेपीला पुढे चांगली कामे मिळ्तात.

काही वर्षांनी कीनोग्राफ स्टुडीओ मूकपटांची निर्मिती बंद करून बोलपट बनविण्यास सुरुवात करतात. जॉर्जला बोलपटांची कल्पना आवडत नाही. तो स्वतंत्रपणे एका मूकपटाची निर्मिती करण्यास सुरुवात करतो. संपूर्ण कमाई त्यात लावतो. पेपी मुख्य भुमिकेत असलेला बोलपट आणि स्वत: मुख्य भुमिकेत असलेला जॉर्जचा मूकपट एकाच दिवशी प्रदर्शीत होतो. अर्थात जॉर्जचा मूकपट चालत नाही. १९२९ ला स्टॉक मार्केट कोसळते आणि जॉर्जचे दिवाळे निघते. त्याची बायको त्याला सोडून जाते. जॉर्ज त्याच्या नोकरासोबत एका छोट्या घरात रहायला जातो.

जॉर्जच्या वस्तूंचा लिलाव होतो. तो नोकराला कामावरून काढून टाकतो (बघण्यासारखा scene) . पेपीचे बरेच बोलपट गाजतात. जॉर्ज दारू-सिगारेटच्या आहारी जातो. तो पेपीचा एक बोलपट बघतो. तिथे खुप हसतोही. घरी दु:खी, चिडलेल्या अवस्थेत तो त्याच्याजवळ्च्या सर्व फिल्मच्या रीळ जाळतो. आग चांगलीच पेट घेते आणि जॉर्ज धुरामुळे बेशुद्ध पडतो. त्याचा कुत्रा पोलिसाला बोलावतो आणि त्याचा जीव वाचवितो. पेपीला ही बातमी कळाल्यावर ती जॉर्जला स्वता:च्या घरी नेते.

आता पेपी कीनोग्राफ स्टुडीओच्या मालकाला धमकी देते त्याने जॉर्जला काम द्यावे नाहीतर, तीसुद्धा काम करनार नाही. (विनोदी scene)

इकडे जॉर्जला कळते की लिलावातील सर्व वस्तू पेपीने विकत घेतल्या.. उद्वीग्न मनस्थितीत तो स्वत:च्या घरी जतो आणि आत्महत्येचा प्रयत्न करतो. पेपी तेथे पोहचून त्याला थांबविते. ते दोघे मिळून शूटींगसाठी नाचतात. येथे दोन डायलॉग येतात आणि सिनेमा संपतो.

अनेक दृश्ये स्मरणात राहतात.

कुत्र्याच्या अफलातून करमती आहेत. जॉर्जला एक स्वप्न पडते ते खुप भारी दाखवले आहे. एका दृश्यात जॉर्ज दारु पिताना दाखवला आहे, तो कॅमेराचा अ‍ॅंगल भारी आहे. दुसर्‍या एका दृश्यात जॉर्जची प्रोजेक्टरवरची सावली…

२२FPS असल्यामुळे त्याकाळचा फीलसुद्धा छान येतो.

खुप पोझिटीव्ह गोष्टी आहेत या सिनेमात.

हा सिनेमा बर्‍याच गोष्टी “न बोलता” दाखवतो.

कलाकारचे आयुष्य दाखवतो.. नशीब, चढ-उतार दाखवतो. पाळीव प्राण्याचे माणसावरील प्रेम, नोकराचे मालकारील प्रेम, केलेल्या मदतीची कृतज्ञता ठेववी. सर्वात महत्वाचे शिकवतो – बदलाला सामोरे जावेच लागते.

Pune Science Film Festival

Pune is always happening. This time it was again something different.

First Pune Science Film Festival took place at National film archive of India (NFAI) in association with Vishwa Scientific (VS), Vigyan Prasar (VP) and Khagol Vishwa (KV). During the three days of event, there were screening of films, presentations and Docudramas.

Behind the Scene:

Pune Science Film Festival

Year 2012 is Tapapurti (completing 12 years) year of Khagol Vishwa. KV basically works in Astronomy has organized many outreach programs over the years like arranging Star Parties and Science Congress at Pimpri-Chinchwad. KV and VS two sister organizations decided to host Pune Science Festival. This festival initially had three parts exhibitions of research projects of 15 research institutes in Pune, interactions with eminent scientists and screening of science popularizing films. Experiencing the potential and depth each of these parts, it was decided to organize each past as event independently.

Speaking about the first-ever such festival, co-coordinator of the festival, Mayuresh Prabhune said, “The film medium is the most attractive and effective to reach out to the masses. The graphics and visuals are easier to connect and help understand the subject better.”  Prabhune said that though the films this year have been contributed by research centres and amateurs only, the festival will inspire more contributions from next year.

Day 1:

Prof. Deshmukh, Prashat Pathrabe, Dr. Bhatkar and Dr. Natu

Professor A.L. Deshmukh, president of Khagol Vishwa explained the importance of science films and bringing eminents scientists in front public for direct interacion.

Dr. Bhatkar said “ For the first time science film festival is organised other than by Indian science congress and it is like public private partnership program. Make films on scientist in India show what and how they changed the world. There is need of making films in regional languages and also using hightech facilties suuch as IPTV. Tomorrows directors, scientists are coming from these audience.”

Dr. Ranade told role of Vigyan Prasar in popularizing the science all over India. He said “After the invention of films making, in just a decade of time technology was introduced in India. Comparing this delay with other technologies, surely it was not that late. But still even today we are lagging in using it for science popularsation”

As 2012 is year of mathematics, film festival began with the screening of a film on the life of eminent mathematician Shriniwas Ramanujan titled — the ‘Enigma of S Ramanujan’. Mr. Nandan Khudyadi, alumnus of FTII and filmmaker this film talked about his experiences while shooting. Als he was very impressed by response to festival. About the film he said “Film was made 25 years back for National council for science and technolgy communication. I went to TIFR for gathering research material. Film was shot at Ramanujan’s home and his school.”

There was talk by Dr. Arvind Natu on Nature Inspired Technology.

Next film screened was award winning film at 99th Indian science congress (ISC). Home – our garden of eden.

There was another interactive session with Dr. Medha Khole, deputy director of IMD. She talked about – Extreme weather phenomena.

Last film of the day Electron ki Khoj produced by Vigyan Prasar.

Day 2:

Day started with film – Force of Nature. Documentary portrait of environmentalist David Suzuki, produced by Director Sturla Gunnerson.

X-ray ki khoj film produced by Vigyan Prsar was screened.

Special jury award winning film at ISC – The Dream Fulfilled was screened based on the challenges faced by DMRC during construction metro rail.

Another film made by Mr. Nandan Khudiyadi – C. V. Raman again got appreciation by audience.

In aternoon session Mr. Mayureh Prabhune, coordinator of festival presented project of Vishwa Scietific – Project Meghdoot which is researching the monsoon on difeerent levels. This project is exploring the sSocial effects of monsoon  and traditional knowledge of monsoon in different communities all over India.

There were other  films screened like The Darwin Puzzle and astronomical film – The Cosmic Collision.

Last film of second day was produced by Khagol Vishwa on Lonar crator featuring degradation of unique ecosystem in the salt water lake.

Day 3:

First film of the day was documentary film on Hubble space telescope produced by ESA. Arvind Paranjpye, Director of Nehru Planetorium Mumbai talked after film asnwering questions of audience right from astronomy to science in schools.

Film on biography of J. C. Bose produced by Vigyan Prasar was followed by the interactive session conducted by Ashok Khutwad of IMD – Amazing Antarctica. He spent almost a year on south pole for research.

Pune Science Film Festival finished with astronomical film – Journey to the stars.

During closing ceremony Ashok Khutwad promised to arranged film making workhop in summer vacation for students. Dr. Arving Ranade of Vigyan Prasar announced that VP along with Vishwa Scientic will host such science film festival in every district in Maharashtra. He also encourged studets to take part in next film festival organsied by Indian science congress.

Executive Committee of festival. Photograph by Mayuresh Konnur